Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Η αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 40 ευρώ μεικτά -περίπου 30 ευρώ καθαρά, δηλαδή 1 ευρώ την ημέρα- παρουσιάστηκε με τυμπανοκρουσίες ως «σημαντική ενίσχυση εισοδήματος». Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια αύξηση τόσο μικρή, που αγγίζει τα όρια του συμβολικού.

Για τον εργαζόμενο που μετρά κάθε ευρώ στο τέλος του μήνα, τα 30 ευρώ δεν αλλάζουν απολύτως τίποτα. Δεν καλύπτουν ούτε μία ουσιαστική αύξηση στο σούπερ μάρκετ, ούτε αγγίζουν το κόστος του ενοικίου ή των λογαριασμών. Είναι μια «αύξηση» που εξαφανίζεται πριν καν γίνει αισθητή.

Κι όμως, η κυβέρνηση επιλέγει να την παρουσιάσει ως επιτυχία. Πώς; Με το γνωστό επικοινωνιακό τέχνασμα των ποσοστών, που ακούγονται εντυπωσιακά αλλά δεν πληρώνουν λογαριασμούς. Με συγκρίσεις με το μακρινό παρελθόν, αντί με τη σημερινή ακρίβεια. Και με υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο, την ώρα που το παρόν πιέζει ασφυκτικά.

Η αλήθεια είναι πιο απλή και λιγότερο βολική: αυτή η αύξηση δεν βελτιώνει το εισόδημα των εργαζομένων. Ούτε καν αρκεί για να ανακόψει τη συνεχή διάβρωσή του από την ακρίβεια. Είναι μια κίνηση που ως στόχο έχει να εξυπηρετήσει περισσότερο την εικόνα παρά την πραγματικότητα. Αλλά ούτε καν αυτό δεν καταφέρνει! Όποιον και να ρωτήσετε, ως «δούλεμα» την εκλαμβάνει.