|
Proslipsis.gr | Αθήνα 02.05.2026, 12:25
Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
Αν ο κ. Ανδρουλάκης έλεγε «διορθώνω τις στρεβλώσεις στο εργασιακό πλαίσιο και στοχεύω το τετραήμερο», δεν θα άφηνε περιθώριο για χαρακτηρισμούς όπως «επικοινωνιακό άλμα» ή «πολιτικός εντυπωσιασμός».
Παρακάμπτοντας το οικονομικό σκέλος, μένει το αμείλικτο ερώτημα: πώς μπορεί να «κάτσει» το τετραήμερο όταν δεν τηρούνται ούτε τα βασικά;
Πρόκειται για καθαρή θεσμική αναντιστοιχία (institutional mismatch): επιχειρείται η εφαρμογή ενός προχωρημένου μοντέλου σε ένα εργασιακό τοπίο που δεν διαθέτει το αντίστοιχο θεσμικό υπόβαθρο, με κίνδυνο να μετατραπεί σε τετραήμερο των 12 ωρών για τους πολλούς και τετραήμερο ευελιξίας για τους λίγους.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η πρόταση για τετραήμερη εργασία συνιστά υπέρβαση πολιτικής, με εμφανές κενό εφαρμογής και προβληματική αλληλουχία.
Με μια φράση: καλή ως μήνυμα προθέσεων - αδύναμη ως εφαρμόσιμο μέτρο (τουλάχιστον άμεσα). |