Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Τέσσερις συστημικές τράπεζες -Alpha Bank, Eurobank, Εθνική Τράπεζα και Τράπεζα Πειραιώς- δωρίζουν περίπου 100 εκατ. ευρώ στο ελληνικό Δημόσιο για την ανακαίνιση 238 σχολικών μονάδων σε όλη τη χώρα.

Στο άκουσμα της είδησης, πολλοί εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές εύλογα θα αναρωτηθούν: μπορεί μια κοινωνικά αμφιλεγόμενη οικονομική δραστηριότητα να «ισοσκελιστεί» ηθικά μέσω φιλανθρωπίας ή κοινωνικών δωρεών; Κι ίσως η μνήμη τους να ανασύρει χρυσοκάνθαρους «ευεργέτες» του παρελθόντος.

Η δημόσια εκπαίδευση αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση του κράτους και όχι πεδίο εξάρτησης από εταιρικές χορηγίες. Όταν βασικές σχολικές υποδομές χρηματοδοτούνται από ιδιωτικούς οικονομικούς φορείς με... βεβαρυμένο παρελθόν, δημιουργείται ένα βαθύτερο πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα.

Για πολλούς, η συγκεκριμένη δωρεά -όσο χρήσιμη κι αν εμφανίζεται- αποτελεί «σταγόνα στον ωκεανό» σε σχέση με τα τεράστια τραπεζικά κέρδη και λειτουργεί κυρίως ως μηχανισμός βελτίωσης της δημόσιας εικόνας των τραπεζών. Μια προσπάθεια να αμβλυνθούν κοινωνικές αντιδράσεις απέναντι σε πρακτικές που μεγάλο μέρος της κοινωνίας θεωρεί άδικες.

Το ζήτημα είναι βαθιά παιδαγωγικό και συμβολικό: Όταν το δημόσιο σχολείο παρουσιάζεται να εξαρτάται από την «καλή θέληση» ισχυρών ιδιωτικών φορέων, εκπέμπεται το μήνυμα ότι η δημόσια παιδεία δεν αξίζει σταθερή και επαρκή κρατική στήριξη. Και αυτό ίσως είναι το πιο ανησυχητικό δίδαγμα από όλα.

Βέβαια, για κάποιους τα παραπάνω μπορεί να θεωρούνται απλώς… ψιλά γράμματα. Όλα είναι θέμα παιδείας!