Νέα υπόθεση διασπάθισης δημοσίου χρήματος μέσω των προγραμμάτων κατάρτισης, μετά από αυτή της ΓΣΕΕ, βλέπει το φως της δημοσιότητας. Η OLAF, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης, ζητά από την Ελλάδα να επιστρέψει 1,6 εκατομμύριο ευρώ που είχαν δοθεί για τέτοια προγράμματα αλλά... παραστράτησαν.

Σχετικό έγγραφο της Αρχής αποκάλυψε ο Τάσος Τέλλογλου στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1. Σε αυτό αναφέρεται ότι η έρευνα αποκάλυψε συστηματική τάση υπερεκτίμησης τόσο του αριθμού των συμμετεχόντων, όσο και του κόστους ανά ώρα, ενώ και η  διαδικασία επιλογής των δικαιούχων υλοποίησης των προγραμμάτων κατάρτισης δεν ήταν η ενδεδειγμένη.

Ορισμένα παραδείγματα. Σε πρόγραμμα κατάρτισης για ανέργους δηλώθηκαν 1.600 συμμετέχοντες αντί 882 που εκπαιδεύτηκαν, σε πρόγραμμα για κρατούμενους φυλακών 7.500 αντί 4.195 και σε έτερο για άτομα με αναπηρία 3.000 αντί 882 που εκπαιδεύτηκαν. Παράτυπο κατά την Υπηρεσία ήταν και το γεγονός ότι το 80% της θεωρητικής εκπαίδευσης ιδιαίτερα στις περιοχές μετάβασης από τον λιγνίτη έγινε εξ αποστάσεως.

Η ΔΥΠΑ εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία διαχωρίζει τη θέση της από τη υπόθεση, υποστηρίζοντας ότι το έγγραφο της OLAF δεν αναφέρεται σε δικά της προγράμματα κατάρτισης αλλά του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πληροφορικής (ΣΕΠΕ), όπου υπήρχε ως προϋπόθεση οι ωφελούμενοι άνεργοι να είναι εγγεγραμμένοι στο μητρώο της ΔΥΠΑ, γεγονός που εξηγεί και την αναφορά σε αυτήν. Ωστόσο, αποφεύγει να διευκρινήσει αν τα άλλα προγράμματα κατάρτισης, για φυλακισμένους, αναπήρους και σε λιγνιτικές περιοχές, είναι αυτά που πραγματοποίησε η ίδια τα τελευταία χρόνια.

Να θυμίσουμε ότι η ιστορία της κατασπατάλησης των πόρων για την επαγγελματική κατάρτιση είναι παλιά. Ξεκίνησε γύρω στο 1990, την εποχή του πρώτου πακέτου Ντελόρ, όταν και εντοπίσθηκαν δήθεν εκπαιδευτικά κέντρα ακόμη και σε μπαρ, γεγονός που ώθησε την ΕΕ να "παγώσει" τα σχετικά κονδύλια για περίπου τέσσερα χρόνια.